Woepwoep, het komt dichter bij, maar nu even wat andere kiekjes

Ja, vrijdag krijgt johan en vakantie en dan begint hij meteen aan de badkamer, hellup, mijn man is klusser, maar het scheelt wel een die iets afmaakt. Haha.

Vandaag de hele dag heerlijk buiten geweest want het weer was er wel naar, wel veel wind, maar onder de overkapping was het heel goed toeven, wat Margriets gelezen en mijn leesboek uitgelezen en wat foto`s gemaakt van de pluim hortensia op stam, mos op de rand van de vijver en mieren in een lis die in de vijver staat. Tja houdt me van de straat en merk dat ik dit eigenlijk gemist heb, foto`s maken, van alles en nog wat dingen. de eerste 6 vanuit mijn stoel onder de overkapping dus sterk ingezoomd en de andere 3 op de macro stand. Blijft een geweldige camera.

Tja, de hortensia blijft een van mijn geliefde planten in de tuin.

Verder heb ik dit boek gelezen van "Donor gezocht" geschreven door Rianne Witte. Ik kwam dit boek op het spoor via een oude Margriet of Libelle weet het niet meer en heb het toen meteen bij de bibliotheek besteld, het is op een humoristische wijze geschreven, met een verrassend einde.

Een kort stukje wat ook achterop het boek staat.
Als de stoere butch Marit (31) de film The baby formula ziet, realiseert ze zich dat lesbische stellen tegenwoordig kinderen kunnen krijgen. Misschien zelfs wel zonder tussenkomst van mannelijk zaad! Een diep weggestopte kinderwens komt boven en schreeuwt om directe vervulling. Haar vriendin Susan (28), een hippe bi die gek is op shoppen, uitgaan en luie zonvakanties, heeft echter niet zo’n haast, zeker niet als duidelijk wordt dat zíj zwanger zal moeten worden. Wat volgt is een opmerkelijke deal, een onconventioneel voorstel aan de gynaecoloog, een verhuizing naar Texel, een proefkind, de aanschaf van een inseminatiesetje, chantage en vooral veel schema’s om orde te scheppen in de chaos.

Zomerse Groet, Yvon...

Stil in mij en wat luchtfoto`s.

Eergisteren het boek "stil in mij"uitgelezen, een zeer aangrijpend boek en zeker als je iemand kent die dit heeft meegemaakt. Het gaat over het misbruik in de internaten van de nonnen in Nederland. Soms was het echt gruwelijk om te lezen. Maar toch weerhield het me niet om het boek uit te lezen, omdat ik perse wilde weten wat ze zoal mee hebben moeten maken. Kan me nu ook beter inleven in bepaalde personen die zoiets mee gemaakt hebben.
Auteur: Danielle Hermans en Esther Verhoef. 

Samenvatting

In Stil in mij. Overleven bij de nonnen vertellen tientallen vrouwen hun schokkende verhaal van seksueel misbruik en fysiek en psychisch geweld door nonnen binnen de Rooms-Katholieke Kerk. Auteurs Esther Verhoef en Daniëlle Hermans interviewden tientallen slachtoffers om hun persoonlijke ervaringen uit eerste hand te kunnen optekenen. In Stil in mij laten deze vrouwen voor het eerst hun eigen stem horen en vertellen zij zelf over hun ervaringen toen zij als kinderen werden overgedragen aan scholen en instituten waar nonnen de leiding hadden.

Enkele luchtfoto`s, de eerste is van gisterenavond rond 19.00 uur en de andere zijn van vanmorgen  rond kwart voor 12. Schitterend dit luchtspel weer. Inmiddels schijnt nu de zon vollop, ook niet verkeerd als is de wind te koud om buiten te zitten, maar d eachterdeur stata heelrijk open, laat maar binnen waaien die wind.

Op onderstaande foto vliegt aan de rechterkant nog een klein vliegtuigje voorbij, hoorde hem en dacht die moet ik hebben.

Groetjes Yvon...

Oorlog in mijn kop, erfenis uit Uruzgan

Een boek wat je eigenlijk gelezen moet hebben, om mensen met PTSS beter te begrijpen. Niels Veldhuizen (1978) en woonachtig in Eersel (brabant) schreef dit boek. Naar aanleiding van zijn PTSS. het boek heeft me echt aangegrepen, ook omdat Niels schrijft over sommige gebeurtenissen in Afghanistan. Zoals jongetjes die misbruikt werden. Hij schrijft in zijn  boek hierover het volgende. "Ik vroeg hoe daar vanuit de islam tegenaan werd gekeken. Homofilie was toch strafbaar? Homofilie is liefde en seks tussen twee mannen, maar bacha`s zijn nog geen mannen; verklaarde de tolk broodnuchter".
O, hier wordt ik zo kwaad en verdrietig om, als ik zoiets lees. Niels dus ook, dat lees je wel weer als je dit boek gaat lezen.

Oud Commandant der strijdkracht Generaal van Uhm, schreef het volgende over dit boek, waar ik eigenlijk niets aan toe te voegen heb.
'Veldhuizen schrijft eerlijk en rauw over zijn uitzending naar Uruzgan en zij tijd daarna. Oorlog in mijn kop is indringend en indrukwekkend.

Groetjes Yvon...

De maakbare dader en een leuk ontvangen kaartje

Eergisteren ana begonnen een boek dat je meesleept, heb het gisterenavond noodgedwongen op mijn nachtkastje moeten neerleggen, maar wat had ik het graag uitgelezen. Goed geschreven, dus vlot leesbaar en jeetje wat kan dit boek je meetrekken. Leefde ook erg mee met Joost Toebast om wie dit boek gaat en onschuldig wordt veroordeelt. Wat voor rechtsstaat hebben we hier in Nederland, vraag ik me af. De zware echte criminelen, mogen, kunnen van alles en lopen vrij rond en ene onschuldig iemand wordt een doodslag op zijn eigen geliefde in de schoenen geschoven met verzonnen feiten, door de rechercheurs. Ik kan er echt met mijn pet niet bij.
Kortom dit boek je gewoon lezen en laat je meeslepen, de schrijfster Ilse Jansen, deed dit dan ook heel goed.

Vanmiddag bracht de postbode dit lieve kaartje van Jaqueline, zo lief, dank je wel Jaqueline.

Een mooie dag, Yvon...

Zo, heb het leesboek ën dan staat onze wereld stil"uit.

Sorry, heb het leesboek al een week geleden uitgelezen, maar kwam er niet aan toe om het op mijn blog te zetten.  Ben dan ook vanaf woensdag weggeweest, dus daarvoor, van alles regelen, koffer pakken etcetc.

Maar dit leesboek maakte me stil, ontroerde me, heb er zelfs een potje mee gejankt. Met name wat Joerie en zijn familie hebben moeten doorstaan en toen dat Joerie`s opa was overleden brak ik toch even. En heb ik een potje zitten te huilen, ook omdat het veel verdriet meebracht,met het gemis van mijn eigen moeder die 12 juni dus 78 jaar zou zijn geworden maar al 12.5 jaar geleden gestorven het.
Marion heeft dit boek heel knap, mooi en zeer ontroerend geschreven, vond het met name zo knap dat ze het zo goed kon verwoorden, maar denk dat dit ook ene vorm van verwerken is geweest. Dus een aanrader voor iemand die een boek wil lezen, wat je aan je hart gaat over een ernstig zieke jongen die uiteindelijk een donornier van zijn oma krijgt. Inmiddels hebben ze het boek geheel bekostigd en gaat de hele donatie van dit boek naar de nierstichting dus ik zeg DOEN.
Dus hierbij nogmaals de site en het kaartje wat bij het boek zat, waarop je meer over alles kan lezen.
En dan staat onze wereld stil klik op de link en je komt vanzelf op Marion haar site.

Veel leesplezier zou ik zeggen en doen dit boek,
Groetjes Yvon...

En dan staat onze wereld stil... (leesboek) en Amy 25 jaar

Vandaag viel mijn bestelde boek op de deurmat, "En dan staat onze wereld stil...", had een stukje in de vriendin (3 maanden oud) erover gelezen, dit boek sprak me zo erg aan, dat ik het MOEST hebben.

Het gaat over Joeri toen 16 jaar oud,die er na een beenbreuk achter komt dat zijn nieren niet goed meer werkt, en hij dus een donornier nodig heeft. Marion de moeder van Joeri heeft dit boek hierover geschreven en de opbrengsten gaan naar de nierstichting (ze is nu uit de onkosten wat natuurlijk heel fijn is, want dat betekent dat het boek dus ook al vele malen verkocht is.)
Het is een fijn , lekker leesbaar boek , maar helaas ook heftige kanten eraan, maar gelukkig met een goede afloop. Marion Hamerling - Maurik is de schrijfster hier vindt je de link van haar website waar natuurlijk het boek ook te bestellen is.

Normaal gesproken schrijf ik pas iets na het lezen van een boek, maar dit is zo`n belangrijk boek ook om een donorregistratie in te vullen dat ik er nu al iets over schrijf, zodra ik het boek uit heb volgt er een vervolg.

Mocht je nog niet als donor geregistreerd staan en denk je toch ja ik wil, dan klik je hier.
Zelf ben ik al 31 jaar donor, Iedereen in Huize van Heugten is donor, maar johan het langst, verschil moet er zijn, door hem ben ik dus ook donor geworden.

25 jaar geleden werd onze Pipi Langkous geboren, eh ik bedoel natuurlijk Amy. vanmorgen deze foto maar op Facebook geplaatst. vanavond gaan we lekker uit eten en glowgolf spelen. ben benieuwd , camera gaat natuurlijk mee maar kijken of het goede foto`s worden geloof er niet veel van.

Amy is al vanaf jonge leeftijd verzot op midgetgolf, nu wilde ze zo graag ene keertje glowgolf doen, zei ze nog ja sta ik daar met mijn 25 jaar op de glowgolfbaan, maar er waren nog enkele ouderejongere. Super leuk om te doen alleen zouden ze er wel airco mogen hebben was er behoorlijk warm. gelukkig had ik een hempje aan. Van te voren eerst super heerlijk gegeten bij de weerterbergen (roompotpark) in weert dus en daarna de glowgolf.

  De onderste 3 foto`s zijn met flits gemaakt dus dan is er weinig glow te zien.

Zonder flits dus veel glow, is dezelfde dus als hierboven, gaaf effect he je had dus ook echt glow balletjes, zelf de potlood gloeide op.

Liefs Yvon....

HMMMMM

Je zal wel denken wat is dat voor een titel dat is de titel van een boek van Marjan van de Berg die voor Margriet ook Sanne schrijft. Vindt haar ene zeer goede schrijfster en zag dit boek liggen op de bibliotheek en dacht meenemen. het is weer eens wat anders dan anders boek van haar, maar daardoor niet minder leuk om te lezen.

Korte samenvatting.
Anne Winkel is 52 jaar, getrouwd, journalist van beroep en vindt zichzelf veel te jong voor een versleten heup waardoor haar wereld kleiner wordt en ze zich oud, lelijk en ook nog eens te dik voelt. Ze stort zich in een virtueel leven: pokeren op internet. Haar avatar – de bloedmooie Sacajawea - aan die pokertafel raakt al snel bevriend met de jonge Italiaan Rafaël. Met hem chat en skypt ze, kan ze flirten en zelfs rennen, en het internetcontact wordt erotischer. Het leven van Anne verandert als ze een kunstheup krijgt, gaat afvallen, weer op hakken kan lopen en zelfs in Milaan een ontmoeting heeft met haar internetlover. Een goed opgebouwd, eigentijds verhaal met een verrassend slotdeel. De chat tussen de beide hoofdpersonen is weergegeven in makkelijk Engels. 

Helaas heb ik het boek van Fernando Ricksen - Vechtlust, niet uitgelezen, kon de draad niet meer oppakken. zal wel komen omdat ik totaal geen voetbal liefhebber ben en werd rondgeslingerd van de ene naar de andere voetballer en clubs. Nee niet mijn ding, helaas Fernando, is mijn doorzettingsvermogen niet zo sterk als die van jou anders had ik me er wel doorheen geworsteld.

Groetjes Yvon...

Sta even stil bij 4 mei en eindelijk weer een boek uit.

Sta even stil bij 4 mei een belangrijke dag in de Nederlandse geschiedenis het eind van de tweede wereldoorlog. maar sta ook stil bij alle oorlogslachtoffers van toen en nu, want helaas vrede is een toverwoord in de wereld. hopelijk staat iedereen om 20.00 uur even 2 minuten stil bij deze gedachte aan toen en nu.

Na ruim 12 weken heb ik dan eindelijk weer eens een boek gelezen. Niet dat het geen interessant boek was om te lezen , maar kreeg het niet echt opgeslagen op mijn interne harde schijf, dus moest steeds stukken terug lezen, maar eindelijk het is uit. Welk boek raad ik jullie aan "Ik ben Malala".

Een aanrader is dit boek, het gaat dus over Malala een Pakistaanse meisje die opkomt voor de meisjes rechten in haar land en dan met name het recht voor meisjes om naar school te mogen gaan.

Helaas wordt er in 2012 een aanslag op haar gepleegd, door de taliban, die ze gelukkig heeft overleefd ze is dan 15 jaar oud. Sindsdien is Malala het symbool van de strijd voor onderwijs voor iedereen. Kortom een boek wat je gelezen moet hebben.

wat ik zelf dan zo fijn vindt aan dit boek is dat er voorin het boek een landkaart staat, zodat je kan zien waar bepaalde dingen zich afspelen en natuurlijk de diverse foto`s midden in het boek, zo krijg je ene nog beter beeld van Malala`s leven.

Groetjes Yvon...

ik ben Rosemarie

Dit boek heb ik deze week uitgelezen, hoorde bij de C kinderboeken maar dat kon je niet merken. Een goed omschreven oorlogsboek wat wederom helaas waargebeurd is.

Korte samenvatting.
Mei 1940. De Duitsers vallen Nederland binnen. Voor Rosemarie betekent de oorlog in eerste instantie vooral wachten. Wachten tot het luchtalarm voorbij is, wachten tot de Engelsen komen om Nederland te bevrijden. Maar de Engelsen komen niet. In plaats daarvan wordt Rosemarie van school gestuurd omdat ze joods is. Ze moet een gele ster op haar kleren dragen. Het eten gaat op de bon. Haar bewegingsruimte wordt kleiner en kleiner. En op een dag staat de politie op de stoep met een ontruimingsbevel. Amsterdam – Westerbork, Bergen-Belsen. Rosemarie overleeft deportatie, ziekte en dood. Als de langverwachte vrijheid bijna in zicht is, wacht haar nog een schokkende teleurstelling.

Nu ben ik weer bezig met ene ander boek namelijk Fernando Ricksen - Vechtlust. had er namelijk bij L1 een stuk over gezien en dat greep me erg aan, wel een ontzettend dik boek, wat voor mij niet echt fijn leest, vanwege de zwaarte van dit boek, maar wil het perse lezen.

Fijn Weekend Yvon...

SASSS 4 en "Je mag me altijd bellen".

Begin met het leesboek wat ik gisteren uit heb gelezen, van Karin Kuiper, die getrouwd was met Karel Glastra van loon. Die helaas veel te vroeg gestorven is aan een hersentumor. Een mooi aangrijpend boek, wat lekker makkelijk weg leest door de korte hoofdstukken.

Relaas van de weduwe van de schrijver Karel Glastra van Loon die enkele jaren geleden overleed aan de gevolgen van een hersentumor. Zijn vrouw bleef achter met drie kleine kinderen en doet in dit boek verslag van haar leven als weduwe en zijdelings ook van de manier waarop haar kinderen omgaan met de dood van hun vader. Goedbedoelde standaardopmerkingen als 'Je kunt mij altijd bellen' blijken eerder zout in de wond te wrijven dan te helpen. Hoe omstanders dan wel kunnen helpen, beschrijft zij ook. Praktische hulp in de vorm van spontaan langskomen, oppassen op de kinderen, eten koken et cetera, kunnen veel steun geven. Daarnaast helpt het ook om te gaan hardlopen, gezond te eten en lotgenoten op te zoeken. Een moedig, helder geschreven, met illustratieve songteksten gelardeerd, indringend verslag waaraan veel weduwen en weduwnaars en hun vrienden en familie veel steun kunnen vinden.

Gisteren avond SASSS 4 gemaakt Anita had vorige weke were ene leuke songtekst uitgezocht namelijk 
I saved the world today van the Eurythmics, die ik vroeger en nu nog steeds bewonder.
Kijk en luister: http://www.youtube.com/watch?v=Zf052uxFF58

Enkele detail foto`s.

 Creatieve Lees Groetjes Yvon...

Vrouwen te koop

Vandaag het laatste stuk gelezen uit het boek "Vrouwen te koop"wat een vervolg is van "Man is stoer, vrouw is hoer".  Wederom weer 2 waargebeurde boeken. Het eerste boek heb ik ene jaar of 2 geleden al gelezen en nu zag ik dit deel en ging ik twijfelen heb ik dit nu wel of niet gelezen, dus niet was in de war met deel 1, ze zijn eventueel ook goed afzonderlijk te lezen, maar het fijnst is toch om te beginnen met man is stoer, vrouw is hoer. Beide boeken gaan over loverboys. Dit is een kort stukje over deel 1. Twaalf jaar getrouwd met een loverboy, waarin het levensverhaal van de Oekraïense Anna werd verteld, een vrouw die in Nederland het slachtoffer werd van mensenhandelaren en later trouwde met de Turk Sertan die een loverboy bleek te zijn. 

Korte omschrijving:
Op naar boek 2 vrouwen te koop.  Dit boek begint met de rechtszaak tegen Sertan. Vervolgens wordt ingegaan op mensenhandel, gedwongen prostitutie en eerwraak in Nederland. Aan het woord komen onder anderen slachtoffers, politieagenten en hoerenlopers. Tussendoor is een filmscript opgenomen, gebaseerd op het boek over Anna. Bij verschijning van dat boek hadden enkele producenten interesse vertoond in de filmrechten. Maar na de onthullingen in de zaak Maria Mosterd haken de producenten af. De auteur (1973) vertelt verder onder meer hoe ze informatie over gedwongen prostitutie van jongetjes kreeg van een ex-AIVD'er. Een aanklacht tegen onrecht. 
Vrouwen die in Nederland op klaarlichte dag worden verkocht en doorverkocht, gefrustreerde politieagenten en machteloze justitie. Met verbazing en ongeloof ontdekt schrijfster Maria Genova de krochten van een rechtsstaat vol onrecht. Haar leven raakt vervlochten met dat van Anna, die twaalf jaar getrouwd was met een loverboy. Samen belanden ze in de wereld van minderjarige seksslavinnen, politierechercheurs, hulpverleners en hoerenlopers. Anna's ex valt haar ondertussen vanuit de gevangenis last. Wat gaat hij doen als hij op vrije voeten komt?

Veel Leesplezier, Groetjes Yvon (op naar een ander boek even denken welke ik nu van de stapel neem)...

wederom een boek gelezen

Zigeunerkind van Mikey Walsh 

Een geweldig mooi te lezen boek wat Mikey verteld in de ik vorm, waardoor het zo fijn te lezen is. het gaat in het eerste boek vooral om zijn eerste levensjaren tot zijn 15 de jaar. het laatste hoofdstuk is hoe het nu met hem gaat, wonderlijk om te lezen en zeer aangrijpen, dit boek. Dit boek moet je gelezen hebben, net als het vervolg hierop wat ik eerder had gelezen , maar waar ik nu dus ook op in ga.

Korte omschrijving:

In dit boek beschrijft de auteur zijn leven als Roma-kind (zigeuner) in Engeland. In 21 hoofdstukken vertelt hij (in de ik-vorm) hoe hij zijn leven er tot zijn 15e uit zag. Hij heeft een vader die hem slaat en treitert, omdat hij graag wil dat Mikey een stoere vechtersbaas wordt (wat er niet in zit); en verder een moeder, een wat oudere zus, familieleden (onder wie een oom die hem misbruikt) en alle anderen in het zeer gesloten Roma-milieu. Het boek laat goed zien hoe de regels van dat Roma-milieu allesbepalend zijn in het leven van Mikey. Maar hij is niet alleen geen vechtersbaas, hij blijkt ook nog homoseksueel te zijn, en dat past al helemaal niet in die leefomgeving. Uiteindelijk rest hem dan ook slechts een oplossing, namelijk vluchten uit het Roma-milieu en een plek zoeken in de normale samenleving. In het laatste hoofdstuk (22) beschrijft hij kort hoe het hem daarin vergaan is. Hij is inmiddels getrouwd met zijn vriend, werkt als docent (tekenen en toneel) op een basisschool en heeft weer wat contact met zijn familie. Het boek was een grote bestseller in Engeland.

Zigeunerkind op de vlucht van Mikey Walsh.

Dit boek had ik dus eerder gelezen dan bovenstaand boek, het lastige van de bibliotheek is dat er soms niet bij staat of het deel 1 of 2 is waardoor je sommige boeken niet op volgorde leest, maar gelukkig zijn beide boeken ook afzonderlijk goed te lezen. Want in deel 2 wordt een korte omschrijving gegeven wat er vooraf zijn vlucht gebeurd is, dus in zijn jonge jaren.

Omschrijving: 

Mikey is de oudste zoon in een traditioneel Engels Roma-zigeunergezin. Zijn vader, die zijn brood verdient aan de verkeerde kant van de wet, wil van zijn eerste zoon een goede bokser en echte macho maken. Maar Mikey is dat niet, hij voelt zich al jong anders en zijn vader mishandelt hem steeds als hij in hem is teleurgesteld. Bijna veertien leert hij Caleb (25) kennen, bij wie hij zijn hart uitstort en die zijn eerste liefde wordt. Als vader na anderhalf jaar de stiekeme relatie ontdekt, lopen de twee samen weg, maar hun relatie is niet bestand tegen jarenlange achtervolging en mishandeling door Mikey’s familie. Toch lukt het hem een nieuw leven op te bouwen en het contact met de familie te herstellen. De onder pseudoniem schrijvende auteur woont in Londen en werkt nu als dramadocent. Deze ontroerende, redelijk vertaalde herinneringen waren een bestseller in Engeland. Indringend en oprecht doet hij verslag van zijn ervaringen in een traditionele wereld die anders-zijn niet accepteert. Hij laat de zigeunerwereld, ondanks kritiek, in zijn waarde. 

Veel LeesPlezier, Yvon...

Wonder van R.J. Palacio

Wonder, oké, het is een jeugdboek, maar heel goed geschreven en ook prima geschikt om als volwassen te lezen, denk dat het het zelfs voor iedereen geschikt is om te lezen ongeacht of je nu jong of oud bent, want het is tevens een leerzaam boek over "iemand in zijn waarde laten"ongeacht hoe hij/zei eruitziet. Dit boek zouden ze op iedere school verplicht moeten laten lezen, zowel de leerkrachten als de kinderen/jeugd etc. en dan een discussie erover voeren omtrent het pestgedrag op de scholen van nu.

 Heb zelfs even gegoogled  en toen kwam ik zelf op de site van de auteur R.J. Palacio een vrouw uit  New York getrouwd, twee zonen en twee honden heeft. Ze kwam op het idee om dit boek te schrijven omdat ze zelf een passage uit het boek had meegemaakt. Het is echt bijzonder goed geschreven en heeft me dan ook diep ontroerd, soms was het mooi en grappig dan intens verdrietig om te lezen hoe Auggie gepest werd. Auggie is de hoofdpersoon uit dit boek en heeft craniofaciale  in zeer ernstige mate. Het boek wat ik gelezen heb is onderstaand maar er is ook nog een ander met een foto van een kind wat van achteren te zien is op de voorkant.

Omschrijving; De 10-jarige August / Auggie dus,is geboren met een zeer ernstig mismaakt gezicht dat na zevenentwintig operaties nog steeds bij iedere onbekende grote weerzin oproept. Hij is nog nooit naar school geweest. Omdat het zijn ouders goed lijkt, gaat hij naar de middenschool. Hij heeft moeite zich te handhaven, omdat hij aanvankelijk niet zozeer gepest wordt, maar – en dat is erger – genegeerd. Wie toch vriendschap met hem sluit, wacht wel de nodige pesterijen. Het verhaal kent verschillende ik-vertellers, onder wie August, die open en met humor zijn verhaal vertelt. Dat biedt een genuanceerd beeld van wat het betekent om te leven met een dergelijke handicap, maar ook wat het voor de omgeving met zich meebrengt. 

De korte hoofdstukken en vlotte taal geven het verhaal vaart. Het slot is wensvervullend, maar als iemand een prettige afsluiting van het schooljaar verdient, is het de innemende Auggie wel. Een indrukwekkend verhaal.

Dit you tube filmpje kwam ik ook op Google tegen en wil het jullie niet onthouden.

Veel LeesPlezier, Yvon...

Een vreemde kijk op Griekenland (leesboek) en SSL Look at us

Afgelopen weekend dit boek uitgelezen, dacht dat het wel de moeite waard was. Omdat ze ook in de Flair columns heeft geschreven en die waren heel fijn om te lezen. Dus ik dacht toen ik over haar boek las, dat zal vast ene mooi boek zijn. Eigenlijk dus niet is ook niet echt ene leesboek maar het gaat dus puur om de economie van Griekenland en zo.

Natuurlijk geef ik evengoed een korte beschrijving van dit boek, wat op de achterkant staat geschreven.

* Een 'vreemde'kijk op Griekenland is de titel, de schrijfster is Roosmarijn Mavrikou.

Sinds juni 2007 woon ik in het land dat nu bijna elke dag de voorpagina"s van de kranten in heel Europa siert en met regelmaat het openingspunt is in vele nieuwsprogramma"s. De reden van nieuwswaarde? Ons naderende faillissement en de paniek die dat veroorzaakt bij alle andere eurolanden. Geen blij feit. Het zweet breekt de ministerpresidenten en alle ministers van economische zaken van deze landen uit en zij staan onder geweldige druk. De boodschap is dat de beurshandelaren het vertrouwen in de euro verliezen en deze in nog groter gevaar komt. Dit zal verstrekkende gevolgen hebben voor de banken, de economie van de andere eurolanden, alsmede hun positie in de rest van de wereld.

Nu ben ik geen econoom, maar sinds ik het nieuws over mijn nieuwe thuisland op alle mogelijke binnen- en buitenlandse kanalen volg, en de krantenberichten dagelijks lees, ook zeker geen leek meer. Bovendien woon ik hier en onderga ik de crisis zelf. Want, waar de angst in andere landen ligt wanneer die daar echt toe zal slaan, is deze hier al in volle vaart aan de gang....

Met dit boek krijgt u een inside-story van de Griekse samenleving, die nu letterlijk en figuurlijk in de kou staat.


Zag dat de uitwerking van de secret scraplift op het blog van ScrapPlezier staat dus kan ik mijn uitwerking nu ook hier tonen. ben druk in de weer geweest de laatste dagen met foto`s van Dave toen hij klein was. deze is samen met zijn zus Amy (ja zo heet ze echt de zus van Dave).

Deze lay out is helemaal gemaakt met papier en stempels van Stampin Up, ze hebben heel mooie stempels maar ook geweldig mooi papier.

Dit is de originele versie helemaal vintage stijl en ik maak er dan weer wat straks van.

Lees & Creatieve Groetjes Yvon...

Long revalidatie, top 3 bij SU-per challenge en enkele boeken die ik gelezen heb de laatste weken

Zo, gisteren net voor de middag een telefoontje van Ciro gekregen, dat ik maandag al kan beginnen met de long revalidatie. Maar aangezien ik maandag een 24 uurs bloeddrukmeting heb, begin ik dus woensdag de 17de juli.
Eigenlijk moet ik alles even laten bezinken want het is ineens zo snel gegaan, misschien wel even te snel. moet er echt aan wennen. Vorig jaar bij de revalidatie overviel me al dat ik in februari terecht kon maar toen was ik vanaf juni 2011 al ermee bezig en nu gebeurd alles in 5 weken en kan ik al beginnen, dit omdat er gene wachttijd is op dit moment voor de long revalidatie. Och over een paar dagen ben ik eraan gewend en dan ga ik 3 dagen naar weert ziekenhuis om daar te starten met deze revalidatie. Alleen even wennen nu en bekomen van de schrik dat het zo snel gegaan is.

Natuurlijk probeer ik zoveel mogelijk mijn blog up to date houden met scrapsels, music is me, leesvoer en natuurlijk over de revalidatie.

Las net op het SU-per challenge blog dat ik met mijn wandelkaart in de top 3 sta yeah. De wandelkaart heeft genoeg spirit gegeven aan Amy en Dave want ze hebben de Kennedymars (80 KM ) uitgelopen, waar ik nog steeds super trots op ben, net als op deze SU-per badge.

Verder ga ik sinds vandaag wat boeken laten zien die ik gelezen heb, merk dat er wel animo voor is. Het meeste zijn waargebeurde boeken, een enkele keer een roman of zo maar dat komt zelden voor.
Begin met enkele boeken die ik de laattse 2 weken heb gelezen.

* De eerste twee zijn van Barbara Muller en ze zijn ook los van elkaar te lezen, maar ik heb dus eerst nummer 1 gelezen en toen nummer 2 besteld toen ik zag dat het twee delen waren. Als het goed is komt dit voorjaar boek nummer 3 uit, wat hopelijk net zo fijn te lezen is als deze twee. Het zijn beide autobiografische boeken op een hele mooie manier geschreven.

De babyplanner gaat over Barbara die grote moeite heeft om zwanger te raken als ze de man van haar leven heeft ontmoet.

Omschrijving: Barbara heeft als weddingplanner de leukste baan van de wereld. Haar leven bestaat uit feesten met haar vriendinnen Kate en Lisa, geld verdienen, heel veel kleren kopen en uitgaan. Wanneer haar oppervlakkige leven aan haar gaat knagen, besluit ze haar relatie te verbreken en alleen op wereldreis te gaan. Als ze (geheel onverwacht) zwanger blijkt te zijn moet ze ingrijpende keuzes maken.

Vier jaar later ontmoet Barbara haar grote liefde Max en wil ze niets liever dan met hem een kindje krijgen. Maar Max draagt al jaren een geheim met zich mee. Hij blijkt verminderd vruchtbaar en dat heeft grote gevolgen voor Barbara´s verlangen. Ze komt terecht in een wereld van talloze ziekenhuisbezoeken, naalden en gruwelhormonen. Lukt het Barbara om dit zware traject door te zetten en haar droom te verwezenlijken?

De babyplanner is een waargebeurd en ontroerende verhaal van een sterke jonge vrouw die op een paradoxale manier kennismaakt met het thema vruchtbaarheid.

* Boek 2 ook van Barbara Muller, heet omarm me, ook op dezelfde humoristische en ontroerende wijze geschreven als haar eerste boek.

Omarm me gaat over kinderen in nood en de kinderbescherming, dit boek greep me nog meer aan dan deel1 ook vanwege het kinderleed wat er in beschreven wordt. Maar ook dit boek is toch weer grappig en aangrijpend geschreven. Ook hiervan een korte beschrijving.

Barbara heeft alles wat haar hart begeert: de leukste vriendinnen van de wereld, een man die ze nooit meer inruilt en een kinderwens die eindelijk in vervulling is gegaan. Toch heeft ze een groot probleem: ze kan niet tegen kinderleed en wil er ook niets over lezen of horen. Op een dag realiseert ze zich dat ze in plaats van ervoor weg te kijken ook actie kan ondernemen. Ze solliciteert bij de Raad voor de Kinderbescherming en heeft maar een ambitie: de wachtlijsten zo snel mogelijk wegwerken. Maar niet alle nieuwe collega's stellen haar voortvarende aanpak op prijs. Procedures lijken belangrijker dan de kinderen in nood. Wanneer ze te maken krijgt met een zaak die haar heel persoonlijk aangrijpt komt het tot een confrontatie.

* Je ogen verraden je, is mijn derde boek wat ik pas heb gelezen.Dit boek is geschreven door Steven van der Hoeven en is autobiografisch, die redacteur is en werkt bij Feijenoord. soms is het wat lastig om te lezen kon er in het begin moeilijk inkomen, maar gaandeweg ging dat steeds beter.

Steven van der Hoeven groeit op als een na jongste in een christelijk gezin van acht kinderen. Twee keer per jaar is hij aan de beurt voor een verwenweek en mag hij kiezen wat er s avonds op tafel komt.

Zijn moeder verdeelt haar aandacht zo goed en zo kwaad als het kan, maar het blijft voor iedereen in het uit zijn voegen barstende rijtjeshuis vechten om een plek. Uiteindelijk biedt een vriend van de familie uitkomst voor de twaalfjarige Steven, juist als hij aan de middelbare school begint. Wat begint als een toevluchtsoord voor exclusieve aandacht, ontaardt in een ongezonde relatie. Met verstrekkende gevolgen.

Het is een minutieus verslag van de planmatige manier waarop een 12-jarige jongen tot zijn 15e jaar wordt misbruikt door zijn sporttrainer. Het wordt voelbaar waarom de jongen er niet in slaagt het misbruik te doorbreken. Zelfs als de dader bekent en ook andere jongens misbruikt blijkt te hebben, kan hij er niet over praten. Jaren van eenzaamheid, isolement en depressie volgen, waarbij hij zich op de been houdt met bier en softdrugs, tot zijn lichaam breekt en hij zich voorzichtig begint te uiten. Het herstel duurt zes jaar en vergt drie intensieve therapieën. Uit het nawoord wordt duidelijk dat de dader een recidivist is die, zelfs onder behandeling, zijn misbruikpraktijken gewoon doorzet. Het is een indrukwekkende geschiedenis. Door de manier van vertellen - het soms haast emotieloze feitelijke relaas - raken de details de lezer des te harder. Dat maakt het boek tevens uniek in vergelijking met andere waargebeurde misbruikverhalen. Een boek voor een breed publiek, dat vooral gelezen zou moeten worden in de wereld van de sport.

Je ogen verraden je is een eerlijk opgeschreven en onthutsend waargebeurd verhaal over een onderwerp waar een taboe op rust.

* Heb ook een zeer luchtig boek gelezen afgelopen week, geschreven door Ilja Gort. Bekend van vele 

andere boeken die eigenlijk allemaal over zijn passie gaan "wijn". Waarvan ik er inmiddels ook al 3 van heb gelezen en dan deze laatste. Ze worden allemaal met een Franse slag geschreven met veel foto`s en makkelijk leesbaar. Het eerste boek was "Leven als Gort in Frankrijk", toen "Ik slurp dus ik ben" en boek nummer 3 is Slurp"". Deze week heb ik dus "Chateau Slurp" uitgelezen. Wat ik eerlijk gezegd wat saaier vond dan de voorgaande 3 of het komt omdat het toch steeds over wijn gaat. Maar alleen de foto`s zijn al de moeite waard om dit boek eens te lenen.

Beschrijving van Chateau Slurp. 

In Chateau Slurp onthult Ilja Gort hoe je een wijnchateau in de vaart houdt. Toen 18 jaar geleden zijn droom werkelijkheid werd, had hij gelukkig nog geen idee wat er allemaal komt kijken bij het runnen van een wijnkasteel. Een druif heb je niet zomaar in een fles. Oogsten die dreigen te mislukken, vaten die ontploffen, wijn die te lekker is etc. En wat is in hemelsnaam een Vendanges Vertes?

Inmiddels heeft hij een bloeiend wijnbedrijf neergezet met wijnen die prijzen winnen, de winkel uitvliegen en werkt hij samen met de beste wijnmakers ter wereld. Dit boek is het relaas van zijn dagelijks leven op zijn Franse wijnkasteel, waar hij leeft ‘als Gort in Frankrijk’. 

ik zou je aanraden als je een boek van Ilja gaat lezen om te beginnen met Leven als Gort in Frankrijk, zo begin je een beetje bij het begin. Trouwens als je deze wijn liever zou willen proberen dat kan ook in Nederland.  Want zijn wijn is ook te koop in Nederland onder de naam "tulipe" en verkrijgbaar bij Albert Heijn.

Al deze boeken heb ik geleend bij de bibliotheek van Nederweert, soms moet je ze reserveren maar dat is gratis dus dat scheelt weer alleen soms wat wachttijd.

Veel leesplezier en Groetjes Yvon...

DCL #188 Team A en blogcandy

Dit was ik dus helemaal vergeten te vertellen op mijn blog. Ten eerste dat DutchCardLovers vorige week 4 jaar bestond. Yes en ik daar al vanaf 21 november 2009 als designer bezig ben (soms met een kleine stop vanwege mijn gezondheid), maar ben er trots op want vandaag is het voor DCL mijn 175ste kaart die ik laat zien. Dat is eigenlijk een candy waard vinden jullie ook niet? Wat moet je doen om voor deze candy in aanmerking te komen. Nou gewoon meedoen aan deze DCL challenge en op MIJN blog dan ook een berichtje achterlaten, dat je mee hebt gedaan met deze challenge.
De candy blijft nog even een verassing, dus als je nieuwsgierig bent zou ik zeggen doe mee.

Dan nog een nieuwtje over DCL, wat eigenlijk al geen nieuwtje meer is, maar omdat ik het nog niet gemeld heb doe ik dat nu dus.

Er zijn namelijk enkele veranderingen bij DCL sinds 26mei.
Wat is er dan veranderd,
- de challenges duren voortaan 2 weken
- een challenge sluit op vrijdag 18.00 uur en de nieuwe challenge komt op zondagochtend online.
- het DT is verdeeld in 2 teams.

Dan over naar deze challenge die dus 2 weken loopt. Ik had zin in zomer, nu nog want zoveel zomerse dagen hebben we nog steeds niet gehad. Die 3 tropen dagen van deze week hoeft voor mij ook weer niet, maar ja, we wonen in Nederland en daar is het weer regen, sneeuw, kou en soms tropische dagen, maar gewone lekkere dagen, zo rond de 22 graden met zon en s`nachts regen die zijn er helaas niet veel. Is dat nu echt teveel gevraagd, vandaar dus een challenge die zonnig is. 

Gebruik dit plaatje als inspiratie voor je kaart. op het blog van DCL zie je natuurlijk nog meer uitwerkingen van team  'Dutchies part one' .

Dit is mijn uitwerking van het plaatje zon, water en vogels een mooie combinatie voor de zomer.

 

Creatieve Groetjes Yvon...